Rondleiding op de campus

Deze weken zijn mijn pa en ma bij ons op bezoek in State College. Onderdeel van het programma is natuurlijk een rondleiding over de campus. Met aan het eind van de avond een theatervoorstelling, ook op de campus.

Eerst: Beaver Stadium

Nadat we deze week eerst al hadden geleerd hoe een bever woont, hebben nu het Beaver Stadium bekeken (overigens, het Beaver Stadium is vernoemd naar Meneer Beaver, niet per se naar het beest). Onder leiding van een gids mochten we het lege stadion bekijken. Dat was zeer indrukwekkend. Met een capaciteit van 107,282 zitplaatsen is dat het op drie-na-grootste stadion ter wereld (eentje in Noord-Korea, eentje in India, en eentje in het naburige Michigan hebben een grotere capaciteit). Pa en ma hebben hun ogen uitgekeken.

Beaver Stadium. Leeg.. en indrukwekkend!

Beaver Stadium. Leeg.. en indrukwekkend!

 

Daarna zijn we nog even snel het PSU All Sports Museum bekeken, dat in het stadion zit. Daar krijg je een goed idee hoe belangrijk sport is in de Amerikaanse universiteitscultuur. En, ook niet onbelangrijk voor Penn State: daar in dat sportmuseum staat een echte Nittany Lion (opgezet). Dat is een puma (bergleeuw), en eigenlijk is het niet eens zo’n enorm groot beest. Maar hij keek wel boos… het zal werken als mascotte!

De echte Nittany Lion. Nu uitgestorven in het wild. Dit is een opgezet exemplaar

De echte Nittany Lion. Nu uitgestorven in het wild. Dit is een opgezet exemplaar

 

Ik met de Nittany Lion mascotte

Ik met de Nittany Lion mascotte

In het sportmuseum

In het sportmuseum

Daarna: The Berkey Creamery

Nu ik mijn ouders op bezoek heb hier, zou het werkelijk een doodzonde zijn om d Creamery over te slaan. De plaatselijke, universitaire ijssalon is zo’n belangrijk onderdeel van de cultuur hier… die mag ik niet overslaan. Zelfs niet als het wat fris is buiten. En dus zijn we naar de Creamery geweest. Probleem natuurlijk is dat de ijsjes VEEL TE GROOT zijn, en er maar 1 maat is (VEEL TE GROOT dus). Ze hebben hier wel het concept van de ‘friendly’: dan krijg je een bakje met ijs, met daarop een ijshoorn. Wie een beetje handig is, kan zo nog steeds hele grote ijsjes maken. En dat hebben we gedaan: twee ‘friendly’ ijsjes voor vier personen. Volgens mijn ma was het erg lekker ijs. En ja, de ‘Peachy Paterno’ is inderdaad zeer lekker.

En toen: de Business School

Schuin tegenover de Creamery ligt de business school, sterker: als ik uit het raam kijk, kijk ik richting Creamery… (het is maar goed dat ik niet zo heel erg van ijs houd, anders was ik kilo’s zwaarder…). Mijn pa en ma hebben mijn kantoor gezien, nog een handje geschud met Hari en Pranav die nog op het werk waren, en hebben het gebouw bekeken. Als onderdeel van de tour heb ik ze ook meegenomen naar een collegezaal. Mijn pa was nogal verbaasd over de hoeveelheid krijtborden die daar hangen. Nu is het zo dat krijt veel beter te zien is dan stift – en stiften hebben de nare gewoonte om ALTIJD leeg te raken als je ze nodig hebt. Bij krijtjes zie je dat aankomen…

Weer in de schoolbanken

Weer in de schoolbanken

Nittany Lion, en downtown eten

In State College wordt je zowat doodgegooid met de Nittany Lion, de mascotte van de universiteit. Overal zie je logo’s met de kop of de pootafdruk van dat beest. Je hoort de “grrrrommmm” op de radio tijdens football-weekends (dat is tegenwoordig elk weekend deze maanden). Het was dus tijd om ook de ‘Nittany Lion Shrine’ te laten zien – een stenen beeld van de Nittany Lion, dat door iedereen die in State College is geweest als fotomoment wordt gebruikt. Ook een must-see op de lijst dus. Daarna zijn we downtown wezen eten bij ‘The Deli’. Na toch wel een kilometer of vier op de campus te hebben gelopen, was wat rust en wat eten voor mijn pa en ma zeer welkom!

De Nittany Lion Shrine

De Nittany Lion Shrine

Avondprogramma: houthakken met Cirque Alfonse

Gelukkig was de bediening rap, want we konden niet heel erg lang blijven plakken in het eettentje: we hadden om half 8 nog een theatervoorstelling op het programma staan. Ik had namelijk voor Michiel en mij al maanden geleden al eens tickets geregeld voor een voorstelling het Eisenhower Auditorium (theater, capaciteit 2500 man… best groot!). Toen mijn pa en ma hadden besloten om deze weken te komen, heb ik nog twee tickets bijgehaald, en vandaar konden we met z’n vieren heen.

Pa en ma in het theater

Pa en ma in het theater

De voorstelling zelf was zeer indrukwekkend. Cirque Alfonse is een groep circusartiesten en muzikanten uit Quebec (Canada, ons bekend van het RISK bord, jawel!). De voorstelling heette ‘Timber’ – en ze deden dan ook van alles met zagen, bijlen, en blokken hout, alles onder begeleiding van folk muziek uit Quebec. We zaten redelijk vooraan en konden het dus goed zien (afgezien van de twee reuzen die voor mij en Michiel zaten…). Ook deze voorstelling was zeer indrukwekkend. Een voorproefje in het onderstaande filmpje:

De circusvoorstelling 'Timber'

De circusvoorstelling ‘Timber’

En vervolgens was iedereen goed moe, ’s avonds…!

6 gedachtes over “Rondleiding op de campus

  1. He johanna, michiel, pa en ma!
    Ziet er heel stoer uit dat circus! Michiel had mij stiekem al verteld dat jullie erheen zouden gaan;) Goede verrassing!
    Ik weet het niet 100% zeker, maar volgens mij heb je zo ongeveer eenzelfde foto van pa en ma in jou klaslokaal van de campus in Texas (waarschijnlijk op je toenmalige blog?). Leuk! Krijgen alle bezoekers bij jullie dezelfde rondleiding? Dan trek ik mijn loopschoenen aan 🙂
    Liefs x

  2. Donderdagmiddag bin wij mit Michiel noar Johanna ereden en hem wij het Beaver stadion bekeken. Dit is niet te beschrieven deur woorden. Dit mui mitmaken. Niet veur te stellen, zo allemachtig groot. Een kleine 110 duzend man erin. Wij hem het ezien mit eigen oogn want wij hem een kleine rondleiding ehad in’t stadion. Allemachtig wat imposant. Stel oe ies veur dat er gemiddeld 3 man in een auto zit umme noar de wedstried te goan, hoeveule auto’s hij dan op de parkeer terreinen stoan? Juust dan hij 38.000 auto’s rond het stadion stoan. En die raken ze nog kwiet ook.Er zullen best een paar bussen tussen zitten, maar treinen bin echt niet in de buurte, dus ….. it is big!! De Arena in Amsterdam valt hier echt bei in niet. En in disse vergelieking dut de Kuip in Rotterdam zien name eer an …..
    Hiernoa hem wij een ijsie egeten wat er best in gunk. Hiernoa hebben wij een rondleiding ehad van Johanna in het gebouw woar ze warkt, het kantoor wat ze hef, de college zalen woarin ze de studenten les gef, en een gedeelte van t’gebouw. Het is allemoale echt indrukwekkend. Begriepen doen wij het allemoale wel niet, moar dat is dan ook wel weer logisch. Sommige meinsen in t’Klooster vroagen ma of mij wel iens van: wie hef ze dat verstand, toch dat ze zo goed kan leren? Het antwoord wat dan altied noar veuren kump is “dat hef ze van heur va, want die is’t nou kwiet…….”
    Woarmit dit veur altied maar dudelek mag wezen. Ook hem wij een gedeelte van de campus rond elopen. Meinsen meinsen wat is dit groooot. Veule grote gebouwen met veule vakgebieden en richtingen. Ik wusse niet dat er zoveule eleerd kon worden. En dan 50.000 studenten in disse plekke! 50.000 ? Ja vieftig duzend! Ai een beetien rekenen kun en ie zoln klassies hem van 25 man dan betekent dit dai 2000 klassies zol’n wezen. Ze bin natuurluk niet allemoale tegeliek op schoele, maar toch…. Het gef wel an dat dit indrukwekkend groot is. Zo as Johanna al schreef was het gevuul in de bienn ook wel indrukwekkend noa zo’n 4 kilometer lopen over het wetenschapsgebied. (wetenschappeluk verklaarbare zere voeten dus). Al mit al zeer indrukwekkend.
    Het “holthakkers”gebeuren noa het eten was ook weer een verrassing veur ons. Een geweldig mooie sjoo in een geweldig groot teater (althans veur onze begrippen). Wij hem hier zeer van geneuten. Maar dat kun jullie in t’blog van Johanna wel leezn. Ai dus s’oams het verrekte zat bin en an bedde toe is dit wel te verkloaren, niet dan?

  3. Hallo Familie
    beste Herman.

    Dus alles is daar groot-groter-grootst. maar hoe zit het met de steaks.
    ik heb nog steeds geen zelfie van jou en een mega steak gezien.
    Als ik die verslagen van jou lees ben ik onder de indruk van je schrijvers talent, Johanna heeft het niet van een vreemde.

    Groet Klaas

Schrijf een reactie...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s