Na mijn vliegreis uit Parijs kwam ik uiteindelijk om half drie ’s nachts aan in State College (met de huurauto). Heel moe… Ik heb mijn koffers nog uit de auto gehaald (vanwege de vorst), ben naar de WC gerend en vervolgens in bed gekropen. Moe. Slapen. Keihard slapen. Koffers uitpakken De dag erna kwamen de…
Achter de wolken schijnt de zon. In het Engels: ‘every cloud has a silver lining’. En zo is het… zo moeten we maar denken: positief blijven. Want na mijn terugreis uit Parijs had ik het helemaal gehad. Doodmoe. Want ik had vertraging op vertraging op vertraging. Vertraging in Amsterdam Natuurlijk had ik vertraging op mijn…
Vorig jaar had State College op een gegeven moment last van een ‘arctic vortex’ – een poolwind die normaal gesproken niet zo zuidelijk komt als Pennsylvania, maar vorig jaar wel. Min 22, met een gevoelstemperatuur van min 38 – ik heb het nog nooit zo koud gehad! IJzig koud! En natuurlijk vallen we dit keer…
Parijs bleek deze week ook nog eens het toneel van terroristische aanslagen, waardoor Parijs ineens een heel ander karakter kreeg. Gelukkig is er met ons niets gebeurd, wij waren veilig, maar het kwam allemaal ontzettend dichtbij. Woensdag: Charlie Hebdo Want toen werd de workshop, midden in de week op woensdag, opgeschrikt door de terroristische aanslag…
De workshop van vorige week was dus in Parijs. Niets mis mee… Een mooi en historisch stadscentrum. Echt Europees in z’n stijl van kleding, meubilair, etc. Vol heerlijkheden die in Amerika soms wat lastiger te vinden zijn (zeer goed eten in adequate porties, goede wijnen, kaas bij elke maaltijd). Met veel interessante musea en andere…
De afgelopen week zat ik in Parijs, om een workshop van 5 dagen lang bij te wonen. Die workshop duurde vijf dagen lang, van ‘s ochtends tot eind van de middag, soms met een avondprogramma. Die was dus best intensief. De workshop ging over ‘academisch publiceren’, kortom, hoe schrijf je wetenschappelijke artikelen die in de…
Rond de feestdagen hadden wij vakantie. Dat was goed nodig – Michiel moest nodig het eelt op z’n handen van het klussen laten weken, en ik had ook even tijd nodig om uit te puffen. En ik heb ook even vakantie genomen van mijn blog. Dat mocht wel, na 277 (!) blogverhaaltjes achter elkaar in 2014…
We hebben het allemaal wel eens op televisie gezien: Amerikanen die hun huis tijdens de feestdagen helemaal in kerststemming uitdossen. Zowel van binnen als van buiten… met lampjes, rendieren en opblaassneeuwpoppen. En jawel, bij ons in de buurt zijn er ook een paar van die huizen: helemaal versierd! Wij moeten er zelf niet aan denken…
Om de zoveel tijd wordt er hier binnen de business school reclame gemaakt voor de plaatselijke bloedbank, die afkomstig is van het Rode Kruis. Er komt dan een mobiele bloedbank voorrijden, en wordt er bloed gedoneerd. Je krijgt er als donor zijnde geen geld voor (net als in Nederland), maar je helpt er heel veel…
Het is december, de laatste maand van het jaar… en daarom hadden wij deze week ook het laatste Dinnerclub etentje van het jaar. Dit keer was het bij Kayla (en daar hebben we ook haar supermooie kerstboom gezien). Dit keer was het geen ‘potluck’ – waarbij iedereen wat meebrengt, zoals de vorige Friendsgiving editie – nee,…
Johanna goes USA! 